Otobanin üzerindeki köpüden nehri seyrediyordu Adam, yagmurlu bir bahar sabahinda. Semsiyesinin kenarindan suzulen yagmur taneleriyle yarisir gibi akiyordu Adamin gözyaslari. Gözyaslarida yagmur taneleri gibi nehre düsüp kayboluyordu. Gözyaslarinin kayboldugu bu nehirde Kadinin silüetini gördü Adam, Kadinin kilometrelerce uzakta oldugunu bilmesine ragmen.

Kadin Adamdan cok uzaklarda biryerlerde karsilamisti yeni dogan günesi.Adamin hüznünden habersiz, yeni ve güzel bir güne basladi Kadin. Adamsa hicbir seyi degistiremiyecegini bilsede, bagirdi avazi ciktigi kadar;

“Hersey degismeli , hersey…”

Advertisements