Yıllar önce güzel bir dost sesiyle tanımıştım seni.Tanıdıkça daha çok sevdim seni.Beni seninle tanıştıran o güzel sesli dost, elimde senin seçme şiirlerini görünce kızmıştı bana. Ve “üstatın şiirlerini seçemezsin onların hepsi birbirinden güzeldir , onun secme şiiri olmaz.”diye çıkışmıştı. Seni daha iyi tanıdıktan sonra anladım ne denli haklı oldugunu. Dost sohbetlerde seni anıyoruz güzel şiirlerinle. Sevdiğim kadına senin şiirlerini okuyorum.

Geçenlerde yine bir dost sohbetinde okurken senin bir şiirini bir anda unutuverdim kalanını. Affet üstat alkol ikindisiydi, yoksa nasıl unutulur o güzel dizeler. Her biri aklıma kazınmış olan o güzel dizeler. Şiirlerini okurken sen çıkagelirsin uzaktan dinlersin bizi bilirim. O gün kızdın bana biliyorum affet üstat. Kızdı ve gitti dediler bana. Her yıl olduğu gibi bu yılda 3 Haziran 63 de gitti diyor televizyonlar radyolar. Benim için hiç gitmedin sen üstat. Şiirlerini okurken, oyunlarını oynarken beni, bizleri seyrediyorsun biliyorum. Ve senin o muhteşem kelimelerin ağızlarımızda yankı buldukçada sen hiç gitmeyeceksin.
İyi ki vardın be Üstat…
Advertisements