Bugün bir dostumu ziyarete gittim. Güzel bir günü onun güzel sohbeti ile süslemek istedim. Bana bir dostundan bahsetti. Adi Bayram’mış dostumun dostunun. Daha doğrusu ona bu ismi benim güzel dostum vermiş. Evet yanılmıyorsunuz Bayram bir insan değil. Paçalı bir güvercinmiş. Bugün bende şahsen tanışma fırsatı buldum kendileri ile.

Bayram yaklaşık bir yıl kadar önce bir bayram sabahı evlerine girmiş açık kalan balkon kapısından. Bir süre evde dolaşıp evi pislettikten sonra kendiliğinden çıkmış dışarı. Ama  benim dostumu hiç rahatsız etmemiş bu davetsiz misafirin zamansız ve ani gelişi. Aksine sevinmiş ve tıpkı bayramda gelen konuklarımız gibi ağırlamış onu. Ve böylece başlamış Bayram bey ile dostlukları.  Dostumun güzel tabiri ile “Bayram benim hayatıma anlam kattı”. Bayram bey bir yıl boyunca hayatına anlam kattığı bu dostunun balkonunu mesken etmiş kendine. Orada bol bol beslenmiş ve tabi ki kendine yakın çevreden de bir es bulup çoluk çocuk sahibi olmuş.

Bu dostumun birde ondan da tatlı bir esi var. Kendisi de inanılmaz güzel bir insan. Hani derler ya bir karıncayı bile incitemez diye. Tam olarak onun için dillendirilmiş bir söz bu. Evlerine giren örümcekleri yada böcekleri  bizler gibi yakalayıp öldürmek yerine yakalayıp bir kavanozun içinde evlerinden yaklaşık bir kilometre uzaktaki bir parka bırakıyor. Burada yaşamlarına yeniden yön veriyor bizim sadece korktuğumuz için öldürdüğümüz bu küçücük canlılar.

Evet bu saydığım iki kişi sadece insanları değil doğadaki tüm canlıları bu denli sevip onların hayatlarına bu denli önem verirken dünyada bir çok insan gözünü kırpmadan insanları vahşice katledebiliyor . Çok uzaklarda hatta başka bir kıtadaki binalara uçaklarla girip binlerce insanın ölümüne neden olabiliyor. Ama biliyor musunuz en az bunun kadar kötü bir şey daha gördüm geçenlerde bir haber kanalında. Binlerce insanın öldüğü bu saldırılardan sonra yüzlerce insan sokaklara dökülüp  “Yasasın  Amerika bunu hakketmişti” diye sevinç çığlıkları atmışlar. Bugünse Amerikan  halkı ve dünyanın pek çok yerindeki insanlar bu vahşetin mimari öldürüldüğü için sevinç çığlıkları ile sokaklara dökülmüş durumda. Keşke yüzlerce Amerikalı yada bir terörist öldürüldüğünde sevinen insanlar olmasa. Ölenlerin kim olursa olsun insan olduğunu unutmasa.

Umarım bir gün hepimiz evimize gelen paçalı güvercinlere bile kucak acar onları besler  veya evimizdeki böcekleri örümcekleri alıp onları asil yasam yerlerine götürür onları öldürmeden özgürleştirmeyi başarabiliriz.

Yarın gece Hıdırellez imiş. Benim bir gül ağacının yok altına bu dilekleri ekebileceğim. Sizden ricam biri benim için bir parça kâğıda benim su dileğimi yazıp gül fidanının dibine gömsün.

“artık insanlar öldürülmesin ve dostça yaşamayı öğrenelim su küçücük dünyada”  

 Sesli Yazı

Advertisements